Książka zatytułowana „Pozytywne myślenie na nowo”, jest zaskakująca. Gdy ją otrzymałem, oczywiście po otwarciu zapachniała nowością, co od razu zachęciło do czytania. Ale po kilkunastu akapitach, stwierdziłem, że coś w niej jest nie tak!

No właśnie.

Po pierwsze, możliwe jest, że coś źle zrozumiałem. Lektura ma charakter psychologiczny, więc treści, które wydawały mi się, niezgodne z ogólnie przyjętymi schematami, nie logiczne, bo przecież w życiu jest inaczej, mogły mieć inny sens dla odbiorców.

Autorka przedstawiła optymizm w formie pesymizmu…

Tak dokładnie! Że nie warto być optymistycznym, myśleć pozytywnie!

I się pogubiłem. O co w końcu chodziło?

No cóż, nawet gdybym chciał Wam tutaj zdradzić dokładną fabułę, to obawiam się, że bym miał trudności z wytłumaczeniem mojego punktu widzenia tej książki. Bo każdy czytelnik, może ją odbierać inaczej, lecz wspólnym mianownikiem jest optymizm. Jego oblicze, ale nie to, do którego jesteśmy przyzwyczajeni w pełni tego słowa znaczeniu. Autorka pokazała optymizm, jako kulę, tak bym ujął. Czyli nie widzimy optymizmu w całości, ale tylko jego część z przodu! Żeby zobaczyć kulę w pełni, trzeba ją obracać. I tak się dzieje w naszym życiu.

Może dziwny ten przykład, który przyszedł mi do zobrazowania, ale faktycznie autorka wyperswadowała mi zalety optymizmu. Wręcz wskazała, że może on być bardziej szkodliwy niż tzw. pesymizm.

Po prostu w dwóch zdaniach, książka dokumentuje wartości optymizmu i ukazuje zagrożenia z nim związane. W treści jest sporo badań, rezultatów przeprowadzonych ankiet społecznych. Przedstawione zostały ćwiczenia na unikalną metodę, która ma na celu motywować.

Wszystko jest napisane dosyć szczegółowo i nie obeszło się bez naukowych pojęć. Jednak Autorka postarała wyjaśnić tak, aby dotrzeć z treścią nawet do osób, którzy za psychologią nie przepadają.

Mnie zainspirowała do lepszego pisania moich książek. Nawet powstały kolejne pomysły, które mogłem wykorzystać do swoich historii. Więc chyba dobrze?